Bua's profilebigbuaPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
bigbua
July 03 กอดพี่บัวกอดคนอื่นที่ไม่ใช่คุณเก็น
เขามาบอกว่าชอบพี่บัวอย่างนั้นอยางนี้
พี่บัวบอกเขาว่า พี่บัวไม่คู่ควรกับความรู้สึกนั้น
เขาเศร้า เหมือนเด็กๆ ที่ผิดหวังกับอะไรสักอย่าง
พี่บัวกอดเขาแล้วบอกว่า คนดี ยังไงก็เริ่มใหม่ได้
...งั้นก็เริ่มใหม่สิ เขาพูด ทำเอาพี่บัวอึ้งไป
แต่ก็ยังกอดอยู่...
เหมือนความรู้สึกมันเอ่อล้นขึ้นมา
กอดของพี่บัวไม่ว่างเปล่าเหมือนตอนแรก
พี่บัวกอด เขากอด นั่นอาจจะไม่เรียกได้ว่ารัก
แต่พี่บัวชอบความรู้สึกที่ได้กอดเขา
ชอบที่มีเขาอยู่ใกล้ๆ
ความรู้สึกที่ฝังอยู่ข้างในเหมือนเมล็ดเล็กๆ
เขาอาจเป็นน้ำหยดหนึ่งที่ซึมแทรกผิวดินลงมา
กอดนั้นอาจไม่เรียกได้ว่ารัก
แต่มันเติบโตเป็นรักได้
ใครจะรู้...
ปล. จริงๆ แล้วฝันนี้ค่อนข้างเศร้า ไม่รู้ทำไมพี่บัวจำได้เท่านี้ เอามาทำคอลลาจดีกว่า เย July 01 เพลงของพี่บัวพี่บัวฟังเพลงตลอดเวลา
ชอบเพลงไหนจะเปิดวนซ้ำอยู่อย่างนั้น
บางทีหลับแล้ว ทำนองเอยอะไรเอยยังแยงทะลุสมองจนเก็บไปฝันได้
พี่บัวเป็นคนชอบฟังทำนองมากกว่าเนื้อร้อง
ไทย อังกฤษ เกาหลี ญี่ปุ่น อินโด สเปน จีน ก็ฟังได้หมดถ้าปลื้มทำนอง
ไม่แปลกเลยที่บางครั้งฟังไปแล้วไม่ค่อยจะเก็ทกับเนื้อหาแต่ฮึมฮัมได้
พี่บัวชอบหนังเรื่อง Music&Lyrics
ชอบดรูว์ ชอบฮิ้วจ์ แน่นอนชอบเพลง
เป็นหนังที่ดูแล้วทำให้รู้สึกว่า อา...นักแต่งเพลงนี่ยอดเลยนะ
Way back into love เป็นเพลงหลักของเรื่อง
พี่บัวไม่รู้ว่าหนังดังมากไหม แต่เพลงนี้เปิดบ่อยมาก
ล่าสุดพี่บัวได้ฟังเวอร์ชั่นSJ+SNSD เอามาcover เพราะดีนะ
Across the Universe เป็นหนังที่พี่บัวดูข้ามไปข้ามมา
แน่นอนว่าพี่บัวชอบ Beatles มากเลยค่อนข้างเพลินทีเดียว
Across the Universe เวอร์ชั่น Sean Lennon, Moby, & Rufus Wainwright เจ๋งมาก
พี่บัวชอบ BEE GEES ชอบเสียงสูงๆ เวลาร้องตามแล้วปรี๊ดดี
เวลาฟังเวอร์ชั่นอื่นไม่จี๊ดเท่าต้นฉบับ หรือเพราะไม่ค่อยมีคนร้องเสียงสูงแล้วแบ๊วได้นะ
Too much heaven, Stayin' alive, Emotion นานา คือลิสต์ที่พี่บัวอยากเอาไปร้องคาราโอเกะสุดพลัง
เพลงเหล่านี้วนเวียนอย่ใน iPod พี่บัวก็ฟังวนไปไม่กี่เพลงหรอก
ฟังไปฟังมา สมองพี่บัวก็สร้างภาพประหลาด
ไม่ใช่เพี้ยนอะไร แต่อยู่ๆ พี่บัวก็อยากทำภาพประกอบเพลงจัง
นั่งลิสต์เพลงที่ฟังช่วงนี้ เพลงที่ชอบต่างๆ
บางเพลงเอามาเปิดแล้วดูเนื้อไปด้วย ปรากฏว่าอินเหลือเกิน
ภาพประกอบของพี่บัวอาจมีรอยหยดน้ำตาเป็นดวงๆ เพราะซึ้งจัด อันนี้คงเท่ดี(เหรอ)
พี่บัวกำลังนั่งฟัง 7 Years of love เวอร์ชั่นน้องกี้
เสียงกี้ชนะเลิศอยู่แล้ว แต่พี่บัวยังไม่ได้ตั้งใจอ่านเนื้อเพลง
อย่างไรเสีย มันต้องอยู่ในลิสต์ Lyric canto แน่ ไม่มีพลาดหรอกค่ะ
ปล. นิทานและ Fabric canto ยังโก ออน นะคะ โปรเจ็กผุดยังกับดอกเห็ดงี้ รู้สึกว่า 2 มือไม่พอเลยค่ะ
June 25 กลอนที่เหมาะกับวันเกิดพี่บัวอยู่บางกอก พิชชี่อยู่ไทเป บทสนทนาว่าด้วยเมื่อพี่บัวทวงวันเกิด Pichy! Live in Taipei says: * (G)*ลืมให้ของขวัญ *help Bua Smith says: *ขอบคุณนะ Pichy! Live in Taipei says: *เด๋วฝากกลอนให้กำลังใจ *help Bua Smith says: *โอ พิชชี่ Pichy! Live in Taipei says: *ตอนเช้าเพิ่งอ่านเจอ *help Bua Smith says: *งืมม Pichy! Live in Taipei says: * "To banish the trace of a tear from eyes;A thousand deaths would I gladly die; If one more life were granted me; I'd spend that life in serving thee." ---Awetik Issaakjan *กวีชาวอาร์เมเนีย *help Bua Smith says: *แปลด้วยสิ Pichy! Live in Taipei says: *จิตร ภูมิศักดิ์ แปลเป็นไทยได้เพราะมาก *help Bua Smith says: *เอาคำแปลมาสิยะ Pichy! Live in Taipei says: * "เพื่อลบรอยคราบน้ำตาประชาราษฎร์สักพันชาติจักสู้ม้วยด้วยหฤหรรษ์ แม้นชีพใหม่มีเหมือนหวังอีกครั้งครัน จักน้อมพลีชีพนั้นเพื่อมวลชน" *help Bua Smith says: *อืมมม Pichy! Live in Taipei says: *อืม สู้ต่อไปนะบัว *help Bua Smith says: *เหมาะกับวันเกิดฉันตรงไหนนะ *ฟังดูแม๊นนแมน Pichy! Live in Taipei says: *ก็ทำงานสร้างสรรค์รับใช้สังคมต่อไปไง *help Bua Smith says: *อืมม *จริงๆ แล้ฉันรับใช้ตัวเอง Pichy! Live in Taipei says: *ก็ลองปรับทัศนคติใหม่ *สร้างสรรค์งานที่ตัวเองชอบและสังคมได้ประโยชน์ *help Bua Smith says: *เจ้าข้า ...(ยังไงก็ไม่เก็ทอยู่ดี)... June 21 แมวบ้านที่บ้านพี่บัวไม่เลี้ยงแมว
พ่อเกลียดแมวมาก
เพราะว่ามันชอบมาขี้ทิ้งไว้
บางทีก็คุ้ยขยะจนเลอะ
พี่บัวไม่เกลียดแมวหรอกนะ
แต่ก็ไม่ถึงกับรัก
ชอบแอบมองมันผ่านประตู หน้าต่าง
บางทีก็สบตากันนิดหน่อย
ช่วงนี้ที่บ้านเหมือนเป็นเกสต์เฮ้าส์แมว
ไม่ได้แปลว่าพ่อรักแมวขึ้นมา
แต่ยิ่งไล่ เจ้าพวกนี้ก็ยิ่งโผล่มาบ่อย
ไม่รู้ทำไม
ส้มเป็นแมวลายสีส้ม
ชอบเดินสำรวจนั่นนี่หน้าบ้าน
มังคุดเป็นแมวสีมังคุด
นอนอยู่แถวคอมเพรสเซอร์แอร์ ชอบแง่งๆ กับส้ม
เผือกเป็นแมวสีขาวตุ่นๆ เลอะเทอะตลอดเวลา
ชอบมาตะปบแมลงกินตรงประตู
3 ตัวนี้เป็นขาประจำ
ถึงไม่ได้เลี้ยงและไม่รัก แต่พี่บัวก็อยากตั้งชื่อให้
คุณเก็นเคยบอกว่า ถ้าไม่รักก็อย่าตั้งชื่อให้
พอเราตั้งชื่อให้อะไรซักอย่างแล้ว
มันเหมือนกับมีเส้นด้ายผูกไว้
พี่บัวไม่ได้รู้สึกหรอกว่ามันสำคัญ
แต่เวลาเรียกชื่อ ส้ม มังคุด เผือก จะรู้สึกเอ็นดูขึ้นมา
วันนี้คุยกับพ่อว่ามังคุดชอบมานอนตรงนี้(ตรงแอร์)
พ่อบอกถ้าเจอมันให้รีบบอกนะ จะตีให้ร้องไม่เป็นเลย
รู้สึกผิดต่อมังคุดมาก
นี่คือเส้นที่พี่บัวผูกเอาไว้สินะเนี่ย
คุณเก็นมาช่วยแกะหน่อยเร็ว June 17 ผู้หญิงเลี้ยวซ้าย พี่บัวเลี้ยวขวา (แล้วก็ตกเลน)พี่บัวเป็นนักปฎิเสธ
ถ้าทำเป็นอาชีพ
คงรวยมากๆ
แม่เคยบอกว่า
พี่บัวไม่ทะเยอะทะยาน
บางครั้งมากเกิน จนกลายเป็นข้อเสีย
ดีใจกับเสียใจ
มักมาห่างกันแค่ 1 ซม.
อยู่กับอารมณ์อื่นๆ ที่ตามมาอีก 1 กิโล
เขาว่ามีทางเลือกน่ะดี
สำหรับพี่บัวเหมือนข้อสอบปรนัย
ง่ายแต่ก็ไม่ค่อยรู้สึกหรอกว่ามันดี
บางครั้งเราต้องเลือกทางที่ไม่ชอบบ้าง
ให้ชีวิตมันกลมกล่อม
พี่บัวอยากไปซักทาง แบบรสชาติเพี้ยนๆ
พี่บัวอาจเป็นคนไม่ได้เรื่องก็ได้
แต่เรื่องที่ตัดสินใจแล้ว
มองกลับไปก็ไม่เคยเสียใจ
ครั้งนี้ก็อยากให้เป็นอย่างนั้น
ถึงจะบีบตัวเองจนจนตรอก
โศกนาฎกรรมที่อาจจะจบสุข
ถนนของพี่บัวนั้นทำทางกันบ่อย
เลี้ยวก็บ่อย ทำก็ช้า
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะไม่เสร็จนะ
ช่วงนี้ก็เหมือนช่วงที่เขาซ่อมกันน่ะแหละ
พี่บัวยืนแล้วก็คิดว่าจะรอหรือเลี้ยวดี
...นั่นสิ...จะรอ...หรือเลี้ยวดีนะ June 15 โมโหว้ากกกกกก...กกกก...กกก
พี่บัวโมโห
พี่บัวโมโหตัวเอง
ทำไมชีวิตของตัวเองถึงจัดการเองไม่ได้นะ
ไม่ใช่เด็กๆ แล้วซักหน่อย
พี่บัวคิดให้คนอื่นได้
แต่กับตัวเอง
เละเทะตลอด
พี่บัวโมโหตัวเองที่เป็นอย่างนี้มากเลย
June 12 พี่บัวมีปัญหาเห็นอย่างนี้
พี่บัวเป็นมนุษย์ขี้กังวัลตัวแม่เลยนะ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ต่อให้เล็กน้อยหยุมหยิมยุบยั่บแค่ไหน
พี่บัวก็สามารถเอามานอนคิดได้เป็นอาทิตย์
พี่บัวมักคิดว่าตัวเองทำอะไรไม่ได้เรื่องเสมอ
เวลาที่มีคนชมก็จะยิ้มรับเริงร่ามีความสุขอยู่ขณะนึง
แต่ซักพักก็จะนอยด์ว่า เอ๊ะ...มันจริงเหรอ
คำชมมันเลยมีอายุสั้นในความคิดของพี่บัวน่ะ
พี่บัวชอบให้คนชมมากกว่าด่า
มันก็แหงล่ะ
บางคนบอกว่าโดนด่าบ้างมันก็ดี จะได้รู้ว่าผิดอะไรยังไง
พี่บัวก้โคตรเห็นด้วยเลยแหละ
แต่ถ้าเป็นไปได้ ขอชมดีกว่านะ
พอลองนึกดูแล้ว
การที่พี่บัวอยู่อย่างนุ่มนวลมาโดยตลอด
มันอาจทำให้ตัวเองโดนสปอยล์มากไป
เวลาที่ตกหลุมทีไร
ถ้าไม่วิ่งหนีก็จะยืนร้องไห้อยู่ตรงนั้น
(แล้วก็วิ่งหนีในที่สุด)
ขณะที่คนอื่นดูจะเข้มแข็งและเป็นผู้ใหญ่
เวลาของพี่บัวดูเหมือนจะหยุดนิ่งมาสักพัก
มันเลยตลกเวลาที่ใครคิดว่าพี่บัวทำอย่างนั้นอย่างนี้แล้วเจ๋งจัง
จริงๆ แล้วพี่บัวเล่นละครอยู่
ยังไม่ได้เป็นในสิ่งที่ตั้งใจ
แล้วก็ไมได้เดินไปไหนเลยต่างหาก
ปัญหาของพี่บัวมันดูเป็นปัญหาเด็กอายุ 18 ที่หาตัวเองไม่เจอ
คิดได้ก็คิดได้ แต่ไม่เคยทำได้ซักที
เวลาที่คุยกับใคร ทุกอย่างเหมือนวนอยู่ในอ่าง
มันเลยทำให้พี่บัวไม่รู้สึกว่าอยากจะคุยกับคนอื่นเท่าไหร่
พี่บัวน่ะเป็นคนที่เตรียมพร้อมจะวิ่งหนีกับทุกอย่าง
แต่ก็ดันเป็นมนุษย์ประนีประนอมรับทุกสิ่งด้วย
ชีวิตเลยขัดกันตลอดเวลา แล้วมันก็เหนื่อย
จะทำยังไงดี ตอนนี้ก็คิดไม่ออก
|
||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
